Edouard Manet’yi 1863 yılında bir tabloya dönüştüren tipik bir pazar günü sahnesidir: Paris’in dışında iki erkek ve iki kadın çimenlerinüzerinde piknik yapmaktadır.. Bir ayrıntı dışında, ortada hiçbir tuhaflık yoktur. Erkekler giyinik haldeki kusursuz beyefendilerdir; kadınlarsa tamamen çırılçıplaktır. Erkekler kendi aralarında, sadece erkekleri ilgilendiren ciddi bir konu hakkında sohbet ediyorlar; Kadınlar ise peyzajdaki ağaçlara kadar bile önem taşımamaktadır. Birinci planda görülen kadın bize bakmaktadır. “Öteki”sinden içinden sanki bize “ben neredeyim, ben burada ne yapıyorum?” diye sormaktadır.. Kadınlar orada fazlalıktır.. Ve bu durum sadece tablo için geçerli değildir..
(EDUARDO GALEANO, “Aynalar”)
Bir yanıt bırakın