Türk ‘e bir selâm ver yiyeceğini düşünme Komşu komşuya bakar, canını ateşte yakar Arif isen bir gül yeter koklamaya, cahil isen gir bahçeyi yıkmaya Ağaç kapı kapanırsa, altın kapı açılır Sebat olmayan yerde meram neticesiz kalır Her yorulana han yapılmaz Yanmış mal ile ölmüş baba ile övünülmez İyilik bilmeyen için, su getiren de testiyi kıran da birdir Gamdan ölmese gayretten helâk olur Cennete girse fidan kırar, cehenneme girse kazan deler Oynamasını bilmeyen kız “yerim dar “ dermiş El için ağlayan gözden, yar için ağlayan dizden olur Gönül ne kahve ister ne kahvehane, gönül bir dost ister kahve bahane Zaman sessiz bir testeredir Adam adama yük değil, can gövdeye mülk değil Gün var yılı besler, yıl var ayı beslemez Korku, bütün meziyetleri gölgeleyen bir engeldir Nasihate ihtiyacın varsa, akıllıya git Herşeyin başı sağlıktır Ölüm uykuda gelir Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur Su uyur düşman uyumaz Kurt kocayınca, köpeğin maskarası olur El elden üstündür Dağ dağa kavuşmaz, insan insana kavuşur Komşunun tavuğu komşuya kaz görünür Yaşa değil başa bak Yüzü güzel olanın huyu da güzel olur Ava giden avlanır Yalancının mumu yatsıya kadar yanar Vakit nakittir İşleyen demir ışıldar Sürüden ayrılan kuzuyu kurt kapar İnsan dünyayı zapteder, ama ağzını zaptedemez Suyun yavaş akanından, insanın yere bakanından korkmalı Zenginin malı züğürdün çenesini yorar Üzüm üzüme baka baka kararır Koyunun olmadığı yerde, keçiye “Abdurrahman Çelebi” denir Körler ülkesinde şaşı kraldır Sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer Sakınılan göze çöp batar Dilden değil dişten artar Çok söz yalansız, çok para haramsız olmaz Ağlarsa anam ağlar, gayrisi yalan ağlar Cahil ile yola gitme, arif ile taş taşı Anasına bak kızını al, astarına bak bezini al Alışmış kudurmuştan beterdir Büyük başın ağrısı büyük olur Neşesiz yaşam, gazsız kandile benzer Acındırırsan arsız olur, acıktırırsan hırsız olur Aç it ambar yarar Sükût ikrardan gelir Çok naz âşık usandırır Dağdan gelen bağdakini kovar Akıllı insan herşeyi, sinsi insan herkesi bilir Aptaldan öpücük alacağına akıllıdan tokat ye Akıl yaşta değil baştadır Çıkmadık candan umut kesilmez Baba oğluna bir bağ bağışlamış, oğlu babasına bir salkım üzüm vermemiş Borç yiyen kesesinden yer Rabbena hep bana Beş parmağın beşi bir değildir Bana bir kelime öğretenin kırk yıl kölesi olurum Söz gümüşse, sükût altındır Damlaya damlaya göl olur Bıçak yarası geçer, dil yarası geçmez Ne verirsen elinle o gelir seninle Bekâra karı boşamak kolay gelir Ne gelirse silâhtan gelir Tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer kürkçü dükkânıdır Hatasız kul olmaz Korkunun ecele faydası yoktur Akıl akıldan üstündür Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol Keskin sirke küpüne zarar verir Öfkeyle kalkan zararla oturur Kalp kalbe karşıdır Saçımı süpürge ettim, kaynanama yaranamadım Kızını dövmeyen dizini döver Dayak cennetten çıkmadır Çirkin ile yola gitme, güzel ile taş taşı Kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla Leyleğin ömrü laklakla geçer Tebdil-i mekânda ferahlık vardır Vermezse Mabud, neylesin Sultan Mahmud Para saadet getirmez “Hay”dan gelen, “Hu”ya gider Yetimler büyüdükçe âhını alanlar küçülür Kem söz sahibine aittir Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır Para parayı çeker Ak akçe kara gün içindir İki gönül bir olunca, samanlık seyran olur Aşkın gözü kör kulağı sağırdır Dost acı söyler Cami yıkılsa da mihrabı yerindedir At binicisini, kadın erkeğini tanır Kadın zindan, erkek mahpustur Kadının saçı uzun aklı kısadır Ölüm hak miras helâl At binenin, kılıç kuşananın Aç ayı oynamaz Sırrını söyleme dostuna, o da söyler dostuna Güzele bakmak sevaptır Şansım olsaydı, annem beni erkek doğururdu Çok yaşayan değil, çok gezen bilir Birlikten dirlik doğar Mum dibine ışık vermez Yolcu yolunda gerek Kardeş, kardeşin ne olduğunu ister, ne öldüğünü Zengin, arabasını dağdan aşırır, fakir, düz ovada yolunu şaşırır Bedavadan pahalı bir şey yoktur Zürefanın düşkünü beyaz giyer kış günü Züğürtlük zâdeliği bozar Züğürt olup düşünmektense, uyuz olup kaşınmak yeğdir Zurnada peşrev olmaz, ne çıkarsa bahtına Zorla güzellik olmaz Zora dağlar dayanmaz Zenginin malı züğürdün çenesini yorar Zengin arabasını dağdan aşırır, züğürt düz ovada yolunu şaşırır. Zararın neresinden dönülse kârdır Zaman sana uymazsa sen zamana uy Yüz verme arsız olur, az verme hırsız olur Yuvayı dişi kuş yapar Yuvarlanan taş yosun tutmaz Yumurtada kıl bitmez Yörük at yemini artırır Yolcu yolunda gerek Yol yürümekle, borç vermekle tükenir Yol ile giden yanılmaz Yol bilen kervana katılmaz Yoktan yonga çıkmaz Yiğit lâkabıyla anılır Yiğidin malı meydandadır Yerin kulağı var Yemeyenin malını yerler Yavuz hırsız ev sahibini bastırır Yazın gölge hoş, kışın çuval boş Yavaş atın tekmesi pek olur Yaş yetmiş iş bitmiş Yarım elma gönül alma Yanlış hesap Bağdat ‘tan döner Yalancının mumu yatsıya kadar yanar Yalancının evi yanmış kimse inanmamış Varsa pulun herkes kulun, yoksa pulun dardır yolun Var varlatır, yok söyletir Vakitsiz öten horozun başını keserler Üzümü ye bağını sorma Üzüm üzüme baka baka kararır Üveye etme özünde bulursun, geline etme kızında bulursun Üç göç bir yangın yerini tutar Ummadığın taş baş yarar Ucuz etin yahnisi tatsız olur Tok ağırlaması zordur Tok açın halinden anlamaz Tilkinin dönüp geleceği yer kürkçü dükkanıdır Terzi kendi söküğünü dikemez Tereciye tere satılmaz Terazi var tartı var, her bir şeyin vakti var Tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş Tekkeyi bekleyen çorbayı içer Tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış Taşıma suyla değirmen dönmez Taş düştüğü yerde ağırdır Debbağ, sevdiği deriyi yerden yere vurur Şık şık eden nalçadır, iş bitiren akçedir Şeriatın kestiği parmak acımaz Sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer Sürüden ayrılanı kurt kapar Sür git dememişler, gör geç demişler Sükût ikrardan gelir Suyun yavaş akanından, insanın yere bakanından kork Su uyur, düşman uyumaz Su testisi su yolunda kırılır Sözünü bil –pişir, ağzını der –devşir Söyleyene bakma söyletene bak Soydur çeker Sora sora Bağdat bulunur Sona kalan dona kalır Son pişmanlık fayda vermez Sirkesini, sarmısağını düşünen paçayı yiyemez Sinek küçüktür ama mide bulandırır Sırını açma dostuna, o da söyler dostuna Sırça köşkte oturan, komşusuna taş atmaz Serçeden korkan darı ekmez Sen zot ben zot, ineğe kim verecek ot (sen ağa ben ağa, bu ineği kim sağa )Sarmısağı gelin etmişler, kırk gün kokusu çıkmamış Esirgenen göze çöp batar Sakla samanı gelir zamanı Sağır işitmez, uydurur Safa ile yenen cefa ile kazanılır Saçın ak mı kara mı, önüne düşünce görürsün Sabreden derviş muradına ermiş Sabır ile koruk helva, dut yaprağı atlas olur Sabah ola hayır ola Pilav yiyen kaşığını yanında taşır Rüzgârlı havanın kuytusu, yağmurlu havanın uykusu Rüzgâr esmeyince yaprak kımıldamaz Paranın yüzü sıcaktır Rüzgâr eken fırtına biçer Rençber kırk yılda, tüccar kırk günde Rahvan at kendini yorar Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir Parayı veren düdüğü çalar Para parayı çeker Papaz hergün pilav yemez Ölürse yer beğensin kalırsa el beğensin Ölüm hak miras helâl Ölmüş eşek kurttan korkmaz Öfkeyle kalkan ziyanla oturur Öfke baldan tatlıdır Ödünç gülerek gider ağlayarak gelir Olacakla öleceğe çare yoktur Oğlan dayıya kız halaya çeker Nerde hareket orada bereket Nerde çokluk orda b.kluk Ne verirsen elinle o gider seninle Ne oldum dememeli ne olacağım demeli Ne ekersen onu biçersin Ne doğrarsan aşına o çıkar kaşığına Namaza meyli olmayanın kulağı ezanda olmaz Mürüvvete endaze olmaz Mühür kimdeyse Süleyman odur Misafir umduğunu değil bulduğunu yer Misafir, misafiri istemez Minareyi çalan kılıfını hazırlar Mızrak çuvala girmez Meyveli ağacı taşlarlar Merhametten maraz doğar Mayasız yoğurt tutmaz Mart, kapıdan baktırır kazma –kürek yaktırır Mal kusurları örter Mal canın yongasıdır Mahkeme kadıya mülk değildir Lâfla peynir gemisi gitmez Lâf torbaya girmez Lâf lafı açar, lâf da tabakayı açar Kuzguna yavrusu şahin görünür Kurunun yanında yaş da yanar Kurtla koyun, kılıçla oyun olmaz Kurt kocayınca köpeklere maskara olur Kurt dumanlı havayı sever Kul sıkılmayınca Hızır yetişmez Hatasız kul olmaz Kul azmayınca Hak (günah ) yazmaz Kötülük her kişinin kârı, iyilik er kişinin kârı Körle yatan şaşı kalkar Körler memleketinde tekgözlü kraldır Kör bile düştüğü çukura bir daha düşmez Köpeksiz sürüye kurt girer Köpeksiz köy bulmuş çomaksız geziyor İtle dalaşmaktansa çalıyı dolaşmak yeğdir Köpeğin duası makbul olsaydı, gökten kemik yağardı Koyunun bulunmadığı yerde keçiye ‘Abdurrahman Çelebi ‘ derler Korkulu rüya görmektense uyanık yatmak hayırlıdır Komşunun tavuğu komşuya kaz görünür Komşu hakkı, Allah hakkıdır Komşu boncuğunu çalan gece takınır Korkak bezirgân, ne kâr eder ne ziyan Kimse kimsenin çukurunu doldurmaz Kızını dövmeyen dizini döver Kısmetinde ne varsa kaşığında o çıkar Kısa günün kârı az olur Kırkından sonra azanı teneşir paklar Kestane kabuğundan çıkmış kabuğunu beğenmemiş Keskin sirke küpüne zarar Kendi düşen ağlamaz Kenarın dilberi nazik de olsa nazenin olamaz Kem söz, kalp akçe sahibinindir Kelin medarı olsa kendi başına olur Kel ölür, sırma saçlı olur, kör ölür badem gözlü olur Kedi yetişemediği ciğere murdar der Kazma kuyuyu, kazarlar kuyunu Kaz gelen yerden tavuk esirgenmez Kaynayan kazan kapak tutmaz Kaş ile göz, gerisi söz Kardeş kardeşi bıçaklamış, dönmüş yine kucaklamış Kara haber tez duyulur Kâr zararın ortağıdır Kalp kalbe karşıdır Kabahat samur kürk olsa, kimse sırtına almaz İt ürür kervan yürür İşten artmaz dişten artar İki karpuz bir koltuğa sığmaz İki çıplak bir hamama yakışır İki cambaz bir ipte oynamaz Kıramadığın eli öp de başına koy Horozu çok olan köyün sabahı geç olur Her yiğidin gönlünde bir arslan yatar Her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır Her horoz kendi çöplüğünde öter Her kuşun eti yenmez Haydan gelen huya gider Güneş balçıkla sıvanmaz Gün doğmadan neler doğar Gülme komşuna gelir başına Gülü seven dikenine katlanır Gözden ırak olan gönülden de ırak olur Görünen köy kılavuz istemez Gönülsüz yenen aş, ya karın ağrıtır ya baş Gelen gideni aratır Garip kuşun yuvasını Allah yapar Felek kimine kavun yedirir kimine kelek Fazla mal göz çıkarmaz Faydasız baş mezara yaraşır Evli evinde köylü köyünde gerek Evlenenle ev yapanın Allah yardımcısıdır Evi ev eden avrat (yurdu şen eden devlet )Evdeki hesap çarşıya uymaz Ev alma komşu al Et tırnaktan ayrılmaz Esmere al bağla, karşısına geç ağla Eskiye itibar olsaydı, bit pazarına nur yağardı Eski dost düşman olmaz, yenisinden vefa gelmez Erken kalkan yol alır, erken evlenen döl alır Erine göre bağla başını, tencerene göre kaynat aşını Erim er olsun da yerim çalı dibi olsun Ergen gözüyle kız alma gece gözüyle bez alma Elti eltiye eş olmaz, arpa unundan aş olmaz Elle gelen düğün bayram Elin ağzı torba değil ki çekip büzesin Elçiye zeval olmaz El yumruğu yemeyen, kendi yumruğunu bozdoğan armudu sanır El yarası onulur, dil yarası onulmaz El kazanı ile aş kaynamaz El için ağlayan iki gözden olur, yer için dövünen dizden olur El öpmekle ağız aşınmaz El elden üstündür arşa çıkınca El el ile, değirmen yel ile El ağzına bakan karısını tez boşar Ekmeden biçilmez Eken biçer, konan göçer Ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını Eğri, düzü beğenmez, bu da bizi beğenmez Eğreti ata binen tez iner Eğilen baş kesilmez Edebi edepsizden öğren Eceli yaklaşan it cami duvarına siyer Ecel geldi cihana, baş ağrısı bahane Düşmez kalkmaz bir Allah Düşmanın karınca olsa kendini merdane tut Dünyanın ucu uzundur Dünya malı dünyada kalır Düğüne gider zurna beğenmez, hamama gider kurna beğenmez Düğün olur iki kişiye, kaygısı düşer deli komşuya Dost dostun ayıbını yüzüne söyler Dost acı söyler Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar Dişi köpek kuyruğunu sallamayınca, erkek köpek ardına düşmez Dinsizin hakkından imansız gelir Dilin kemiği yok Dilin cirmi küçük, cürmü büyük Devlet adama ayağıyla gelmez Deveden büyük fil var Deve boynuz ararken kulaktan olmuş Dervişin fikri neyse zikri de odur Derdini saklayan derman bulamaz Denize düşen yılana sarılır Demir tavında dövülür Demir nemden çürür, insan gamdan Deliye hergün bayram Deli kız düğün etmiş, kendi baş sedire geçmiş Davulun sesi uzaktan hoş gelir Davulu biz çaldık, parsayı başkası topladı Davul ‘dengi dengine ‘ diye çalar Davetsiz gelen döşeksiz oturur Davacısı kadı olana Allah yardım etsin Darı unundan baklava, incir ağacından oklava olmaz Damlaya damlaya göl olur Damdan düşen halden bilir Dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı Dağ yürümezse abdal yürür Dağ ne kadar yüce olsa yol onun üstünden aşar Dağ dağa kavuşmaz, insan insana kavuşur Dağ dağ üstüne olur, ev ev üstüne olmaz Çürük tahta mıh tutmaz Çok yaşayan bilmez, çok gezen bilir Çok söyleme arsız edersin, aç bırakma hırsız edersin Fazla naz âşık usandırır Çok bilen çok yanılır Çivi çiviyi söker Çirkefe taş atma, üstüne sıçrar Çıkmadık canda ümit var Cömert derler maldan ederler, yiğit derler candan ederler Cefayı çekmeyen âşık, safanın kadrini bilmez Can çıkmadan huy çıkmaz Can cümleden aziz Can canın yoldaşıdır Can boğazdan gelir Boşa koydum dolmadı, doluya koydum almadı Bir tutam ot deveye hendek atlatır Bir buldu iki ister, akçe buldu çıkın ister Besledik büyüttük danayı, tanımaz oldu anayı Benim oğlum bina okur, döner döner yine okur Başa gelen çekilir Azıcık aşım, kaygısız başım Azan kurda kızan köpek Aza demişler ‘nereye ‘ ‘çoğun yanına ‘ demiş Az yiyen az uyur, çok yiyen zor uyur Az veren candan, çok veren maldan Az tamah çok ziyan getirir Az olsun öz olsun Az eli aşta gör, çok eli işte gör Ayyar tilki ard ayağından tutulur Ayıpsız yâr arayan yârsız kalır Ayağını yorganına göre uzat Ayak almadık taş olmaz, başa gelmedik iş olmaz Ay görmüşün yıldıza minneti yoktur Avrat var ev yapar avrat var ev yıkar Avcı ne kadar al bilse, ayı o kadar yol bilir Ava giden avlanır Ava gelmez kuş olmaz, başa gelmez iş olmaz Av avlayanın, kemer bağlayanın Ateş olmayan yerden duman çıkmaz Ateş düştüğü yeri yakar Attan düşene yorgan döşek, eşekten düşene kazma kürek Atına bakan ardına bakmaz Atın ürkeği yiğidin korkağı Atın dorusu yiğidin delisi Atın bahtsızı arabaya düşer Atım tepmez, ipim kopmaz deme Atılan ok geri dönmez Atı atasıyla katırı anasıyla Ata malı mal olmaz Ata eyer gerek eyere er gerek Ata dostu oğula mirasdır Ata da soy gerek ite de At yiğidin yoldaşıdır At yedi günde, it yediği günde At sahibine göre kişner At ölür meydan kalır, yiğit ölür şan kalır At ile avrat yiğidin bahtına At bulunur meydan bulunmaz, meydan bulunur at bulunmaz At binenin kılıç kuşananın At at oluncaya kadar sahibi mat olur At arıklıkla yiğit gariplikle Aşure yemeğe giden kaşığını belinde taşır Aşk olmayınca meşk olmaz Aşk ağlatır, dert söyletir Aşını, eşini, işini bil Âşıka Bağdat sorulmaz Aşı pişiren yağ olur, gelinin yüzü ağ olur Aş taşınca kepçeye paha olmaz Aslını saklayan haramzadedir Asil ile taş taşı, bedasıl ile yeme aşı Asil azmaz bal kokmaz Arslan postunda gönül dostunda Arslan kükrerse, atın ayağı tökezler Arsızın yüzüne tükürmüşler ‘yağmur yağıyor ‘ demiş Arpacıya borç eden ahırını tez satar Arpa unundan kadayıf olmaz Arpa samanıyla, kömür dumanıyla Arpa eken buğday biçmez Armudun önü kirazın sonu Armudu soy da ye, elmayı say da ye Arife günü yalan söyleyenin bayram günü yüzü kara çıkar Arık öküze bıçak çalınmaz Arık etten yağlı tirit olmaz Arık ata kuyruğu yüktür Arı kızdıranı sokar Arı bal alacak çiçeği bilir Arayan mevlâsını da bulur belâsını da Arabanın ön tekerleği nereden geçerse arka tekerleği de oradan geçer Araba devrilince yol gösteren çok olur Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul –zurna az Anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al Ananın bastığı yavru incinmez Anadan olur daya, hamurdan olur maya Ana kızına taht kurar, kız bahtı kocada arar Ana gibi yâr olmaz, Bağdat gibi diyar olmaz Aman dileyene kılıç kalmaz Altının kıymetini sarraf bilir Altın yere düşmekle pul olmaz Altın yerde paslanmaz, taş yağmurda ıslanmaz Altın leğenin kan kusana ne faydası var Altın eşik gümüş eşiğe muhtaçtır Altın eli bıçak kesmez Altın ateşte insan mihnette belli olur Altın anahtar her kapıyı açar Altı olur, yedi olur, hep Allah ‘ın dediği olur Alt değirmen güçlü akar Almadan vermek Allah ‘a mahsustur Alma mazlumun âhını, çıkar aheste aheste Allah ‘ın bildiği kuldan saklanmaz Allah verince kimin oğlu kimin kızı demez Allah kardeşi kardeş yaratmış kesesini ayrı yaratmış Allah gümüş kapıyı kaparsa altın kapıyı açar Allah dokuzda verdiğini sekizde almaz Allah dağına göre kar verir Allah balmumu yakana balmumu, yağmumu yakana yağmumu verir Âlim unutmuş, kalem unutmamış Alışmış kudurmuştan beterdir Âlet işler el övünür Alçakta yatma sel alır, yüksekte yatma yel alır Alçak yerde tepecik kendini dağ sanır Alçak yer, yiğidi hor gösterir Alçak eşek binmeye kolay, öksüz çocuk dövmeye kolay Alacakla borç ödenmez Ala keçi her vakit püsküllü oğlak doğurmaz Al malın iyisini çekme kaygısını Al kaşağıyı gir ahıra, yarası olan gocunsun Al ile arslan tutulur Al giyen alınır Al elmaya taş atan çok olur Akşamın hayrından sabahın şerri yeğdir Akşam kavil, sabah savul Akşam ise yat sabah ise git Akılsız köpeği yol kocatır Akılsız başın zahmetini ayak çeker Akıllı düşünene kadar deli oğlunu everir Akıllı düşman, akılsız dosttan hayırlıdır Akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını beğenmiş Akıl yaşta değil baştadır Akıl para ile satılmaz Akıl kişiye sermayedir Akıl için tarik birdir Akıl akıldan üstündür Akçesi ucuz olanın kendisi kıymetli olur Akçe akıl öğretir, don yürüyüş Akara kokara bakma çuvala girene bak Akar suya inanma el oğluna dayanma Akar su pislik tutmaz Akacak kan damarda durmaz Ak koyunun kara kuzusu da olur Ak koyunu gören içi dolu yağ sanır Ak gün ağartır, kara gün karartır Ak don –kara don geçit başında belli olur Ak akçe kara gün içindir Ahmak gelin yengeyi halayığı sanır Ahmağa yüz, abdala söz vermeye gelmez Ahlatın iyisini ayılar yer Ah alan onmaz Ağustosda gölge kovan, zemheride karnın ovar Ağrısız baş mezarda olur Ağrılardan göz ağrısı, her kişinin öz ağrısı Ağlatan gülmez Ağlarsa anam ağlar, gayrısı yalan ağlar Ağlamayan çocuğa meme vermezler Ağlamakla yar ele girmez Ağlama ölü için, ağla diri için Ağır yongayı yel kaldırmaz Ağır taş yerinden oynamaz Ağır ol da ‘Molla ‘ desinler Ağır ol batman gelesin Ağır kazan geç kaynar Ağılda oğlak doğsa, ovada otu biter Ağası güçlü olanın, kulu suçlu olur Ağanın malı çıkar uşağın canı Ağanın gözü yiğidin sözü Ağanın gözü öküzü semiz eder Ağanın gözü ata tımardır Ağalık vermekle yiğitlik vurmakla Ağaçtan maşa, abdaldan paşa olmaz Ağacın meyvesi olunca, başını aşağı salar Ağacın kurdu içinde olur Ağacı kurt, insanı dert yer Ağaca çıkan keçinin dala bakan oğlağı olur Ağaca balta vurmuşlar “neyleyim sapı bendendir ” demiş Ağaç yaş iken eğilir Ağaç ne kadar uzasa göğe ermez Adamın yere bakanından suyun sessiz akanından kork Adamın kötüsü olmaz meğer züğürt ola Adamakla mal tükenmez Adam olana bir söz yeter Adam adamdır, olmasa da pulu; eşek eşektir olmasa da çulu Adam adamdan korkmaz, utanır Adam adama yük değil, can gövdeye mülk değil Ada bana adayım sana Açlık ile tokluğun arası yarım yufka Açın karnında ekmek durmaz Açın imanı olmaz Açın gözü ekmek teknesindedir Açılan solar, ağlayan güler Açık yaraya tuz ekilmez Açık kaba it değer Açık ağız aç kalmaz Aç yanından kaç Aç ölmez gözü kararır, susuz ölmez benzi sararır Aç ne yemez, tok ne demez Aç kurt yavrusunu yer Aç kurt arslana saldırır Aç köpek fırın deler Aç ile eceli gelen söyleşir Aç gözünü açarlar gözünü Aç tavuk kendini arpa ambarında sanır Aç, doymam tok, acıkmam sanır Aç ayı oynamaz Aç aman bilmez, çocuk zaman bilmez Aç, aç ile yatınca arada dilenci doğar Acındırırsan arsız olur, acıktırırsan hırsız olur Acıklı başta akıl olmaz Acıkan doymam, susayan kanmam sanır Acı söz, insanı dininden, tatlı söz yılanı deliğinden çıkarır Acı patlıcanı kırağı çalmaz Acı acıyı bastırır, su sancıyı Acemi nalbant kürt eşeğinde öğrenir Acemi katır kapı önünde yük indirir Acele işe şeytan karışır Abdalın yağı çok olursa, gâh borusuna sürer, gâh gerisine Abdalın karnı doyunca gözü papucundadır Abdal tekkede, hacı Mekke ‘de bulunur Abdal düğünden, çocuk oyundan usanmaz Aba vakti yaba, yaba vakti aba olmaz
Reklam ve işbirliği için Iletişim sayfamızdan bize ulaşın.
Bir yanıt bırakın